راست ، و او را بر آن متابعت كنند و بر آن عمل كنند ، او را مثل مزد آنان باشد كه عمل آن ( 1 ) كرده باشند بى آن كه از مزد ايشان چيزى بكاهند . و هر داعيى ( 2 ) كه دعوت كند با ضلالت و او را بر آن متابعت كنند و بر آن عمل كنند ، ما [ نند ] ( 3 ) آن وزر كه بر ايشان بود بر او بود بى آن كه از وزر ايشان چيزى بكاهند . آنگه حسن اين آيت بخواند . * ( وَلَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ ) * ، و بپرسند ايشان را روز قيامت از آن دروغ ( 4 ) كه مىگويند . * ( وَلَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِه ) * ، حق تعالى گفت : ما فرستاديم نوح را به قومش ، در ميان ايشان مقام كرد ( 5 ) براى اداى پيغامبرى و گزارد ( 6 ) پيغام خداى ، هزار سال كم پنجاه سال . عبد اللَّه عبّاس گفت : خداى تعالى نوح را بفرستاد ، و او را چهل سال بود و هزار سال كم پنجاه سال پيش از طوفان دعوت كرد ، و از پس طوفان چندانى بماند كه مردم از تناكح و تناسل بسيار شدند . و شيخ ابو جعفر بابويه - رحمة اللَّه عليه - در كتاب النّبوّة ( 7 ) گفت : نوح را دو هزار و پانصد سال عمر بود . چون وقت وفاتش بود ، ملك الموت او را گفت : يا شيخ الانبياء ! كيف وجدت الدّنيا ؟ قال : كبيت له بابان دخلت باحدهما و خرجت من الآخر ، گفت ( 8 ) : چون خانه‌اى كه دو در دارد ، به يك در در آمدم و از ديگر ( 9 ) بيرون شدم . * ( فَأَنْجَيْناه وَأَصْحابَ السَّفِينَةِ ) * ، ما برهانيديم او را و اصحاب كشتى را ، يعنى آنان را كه با او در كشتى بودند . و آن كشتى را آيتى كرديم و دلالتى و علامتى عالميان را . * ( وَإِبْراهِيمَ ) * ، نصب او بر عطف است على قوله : نوحا ، و التّقدير : و ارسلنا ابراهيم ، و

--> ( 1 ) . همهء نسخه بدلها : كه آن عمل . ( 2 ) . آط ، آج ، لب ، آز ، مش : داعى . ( 3 ) . اساس : ندارد ، از آط ، افزوده شد . ( 4 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز كا : دروغى . ( 5 ) . لب : قيام كرد . ( 6 ) . كا : گذاردن ، ديگر نسخه بدلها : گزاردن . ( 7 ) . آب ، آز : مدارج النّبوّه . ( 8 ) . همهء نسخه بدلها بجز كا چگونه يافتى دنيا را ، گفت . ( 9 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، مش : از ديگر در ، آز از در ديگر .